Wolborduurgaren is een belangrijk materiaal bij borduurwerk en de kwaliteit ervan heeft rechtstreeks invloed op de kleurprestaties, duurzaamheid en artistieke waarde van het eindproduct. Om ervoor te zorgen dat producten voldoen aan de industrienormen en de behoeften van de klant, is een rigoureus testproces onmisbaar.
Het screenen van grondstoffen is de eerste stap bij het testen. Een voorlopige beoordeling van de zuiverheid, lengte en fijnheid van de wolvezels is vereist. De integriteit van de vezelstructuur wordt onder een microscoop bekeken en het aandeel natuurlijke eiwitcomponenten wordt geverifieerd met behulp van een verbrandingsmethode. Wol van hoge-kwaliteit moet een uniforme melkwitte kleur hebben, zonder duidelijke onzuiverheden of sporen van chemische behandeling.
Fysieke prestatietests zijn gericht op draadsterkte en stabiliteit. Er wordt een elektronische treksterktetester gebruikt om de breeksterkte en rek te bepalen, zodat het borduurgaren niet gemakkelijk breekt tijdens het inrijgen en borduren. Er wordt een kleurechtheid-tegen-wrijvingstester gebruikt om meerdere was- en wrijfscenario's te simuleren om de mate van kleurvervaging te beoordelen. De norm vereist een kleurechtheid bij droog wrijven van niet minder dan klasse 4 en een kleurechtheid bij nat wrijven van niet minder dan klasse 3-4. Bovendien wordt de uniformiteit van de draaddiameter getest met behulp van een micrometer met meerpuntsbemonstering, en moet het tolerantiebereik strikt worden gecontroleerd binnen ±0,05 mm om oneffenheden op het borduuroppervlak te voorkomen die worden veroorzaakt door een inconsistente draaddikte.
Chemische veiligheidstests omvatten indicatoren zoals de pH-waarde, het formaldehydegehalte en residuen van zware metalen. Volgens de veiligheidsvoorschriften voor textiel moet de pH-waarde van wollen borduurgaren binnen het zwak zure tot neutrale bereik van 6,0-7,5 worden gehouden, mag het formaldehydegehalte niet hoger zijn dan 75 mg/kg en moeten zware metalen zoals lood en cadmium onder de gespecificeerde drempelwaarde liggen. Bij deze stap worden doorgaans extractiemethoden en spectrale analysetechnieken gebruikt om ervoor te zorgen dat het materiaal niet irriterend is voor de menselijke huid.
Ten slotte wordt een uitgebreide applicatieverificatie uitgevoerd. Er worden representatieve kleurnummers geselecteerd om standaard borduurstukken te maken. Er worden continue machinale borduurtests gebruikt om de slijtvastheid van de draad, de natuurlijkheid van de kleurovergang en de gladheid van het borduuroppervlak te beoordelen, gecombineerd met handmatige visuele inspectie om de glans en zachtheid van de draad te beoordelen. Alle testgegevens moeten worden geregistreerd en gearchiveerd, en alleen producten die het volledige inspectieproces doorstaan, kunnen doorgaan naar de verpakkingsfase.
Dit gestandaardiseerde testproces garandeert niet alleen de betrouwbaarheid van de kwaliteit van het wollen borduurgaren, maar legt ook een solide basis voor de voortreffelijke presentatie van borduurkunst.